اونقدر دوست دارم

                           بهش بگم دوست دارم و اون باور کنه

اونقدر دوست دارم

                          تو چشماش زل بزنم و بفهمه که دوسش دارم

اونقدر دوست دارم

                         تا آخرش برای من بمونه و بچه گیمو تحمل کنه

اونقدر دوست دارم

                         به خاطر من بد اخلاقیهامو نادیده بگیره

و اونقدر دوست دارم

                          که با صدای نفسهاش به خواب برم

و اونقدر دوست دارم

                           که باری از رو دوشش بردارم

و اونقدر دوست دارم که این نوشته رو بخونه و حس درونم و بفهمه

نمی دونم چرا، اما همیشه وقتی فکر می کنی همه چیز داره درست میشه دقیقاً عکس این موضوع اتفاق می افته و همه چیز خراب میشه. همیشه فکر می کردم که یه موجود خواستنی هستم و همه منو دوست دارن. اما امروز دقیقاً عکس این موضوع بهم ثابت شد.من که هیچ کس برام مهم نیست،اما عزیز دلم و نباید از خودم می رنجوندم.

واقعاً بعضی وقتها به خودم شک می کنم و از خودم بدم میاد، تا حالا اینقدر مستأصل نشده بودم چون هیچ وقت فکر نمی کردم بین منو و سیگار،سیگار و انتخاب کنن.

هر چند که آتش زدمت دم نزدی                         افروختمت ولی دم از غم نزدی

سیگار تویی رفیق تنهایی من                           .........................................

نمی خوام این و بگم اما واقعاً دارم کم میارم،هر کاری که از دستم برمیومد انجام دادم اما تو اصل کاریه موندم. نمی دونم چی بگم یا چه جوری بگم اما خیلی بده که نتونی عزیز دلت و راضی نگه داری، خیلی بده که نتونی بهش بگی چشم،هر چی تو بگی و خیلی بده که در مقابل خواسته هاش سردرگم و ناتوان بمونی.                                                                                                                                تقصیر من نیست.دنیا منو اینقدر سرکش بارآورد و باعث شد به عزیز تر از جانم نه بگم، باعث شد اون و برنجونم و اون بدون اینکه حرفی بزنه به من لبخند زد.                                                                                                                                   واقعا دارم کم میارم،حس می کنم لیاقت این همه خوبی و ندارم.

می خواستم خراب نگاهش شوم نشد              بیچاره دو چشم سیاهش شوم، نشد

می خواستم که در دل شبها ستاره ای              چرخان به گرد صورت ماهش شوم، نشد

می خواستم که وقت هماغوش او شدن             حتی فدای حس گناهش شوم، نشد

گفتم به خود که همدم تنهایی اش شوم             بی چشمداشت پشت و پناهش شوم، نشد

می خواستم که حادثه باشم برای او                   شیرین و تلخ قصه راهش شوم، نشد

گفتم به خود همیشه او می شوم ولی                حتی نشد که گاه به گاهش شوم، نشد

                                            کاش می شد که بشه

بازم بدون اینکه به آخرش فکر کنم گفتم: تا آخرش باهاتم، اما این بار خیلی فرق می کنه . این بار می خوام تلاش کنم،یه تلاش مضاعف برای رسیدن به آرامش،آرامشی که هیچ وقت نداشتم.این بار می خوام موفق بشم و شعر و .... و برای خودم نگه دارم. می خوام ثابت کنم که تو دنیا فقط روابط بین آدما مهمه و هیچ چیز نمی تونه رو این رابطه تأثیر بذاره.

رابطه ای که در اون عاطفه حرف اول و می زنه.

گاهی بساط عشق خودش جور می شود                     گاهی به صد مقدمه ناجور می شود

روزی که نفسم از خونه بیرون رفت وتا شب برنگشت دیگه تو دنیا یه نقطه سفید ندیدم و وقتی شب بهم گفتن که بردنش اوین اونقدر تو همون سیاهی دست و پا زدم تا بتونم دوباره ببینمش و به خونه برش گردونم.

قبلا اصلا دلم نمی خواست بگم دنیا بده و همیشه می گفتم چند نفر بدن و بدی رو رواج می دن اما حالا نمی خوام به کسی نسبت بدی بدم چون اگه این کار و بکنم آدمای خوب به شماره می افتن.                               الان مثل اون روزا می خوام تنها باشم و نمی خوام از کسی کمک بگیرم و نمی خوام کسی دست رد به سینه ام بزنه.

   " بابا جون دوست دارم "

در دیده به جای خواب آب است مرا                                       زیرا که به دیدنش شتاب است مرا

گویند بخواب تا به خوابش بینی                                           ای بیخبران چه جای خواب است مرا!

 

یه روز خیلی غیر منتظره بهم گفت:اگه من برم چی میشه؟!!!!

گفتم: هیچی دنیا خراب میشه!

اینقدر اون موقع رفتنش غیر ممکن بود که همیشه فکر می کردم تا آخرش با هم می مونیم. اونقدر همدیگه رو دوست داشتیم که با نگاه حرف می زدیم و هیچ وقت خواسته هامون و به زبون نمی اوردیم.

یادش بخیر همیشه دوست داشت تو بشقاب آب بخوره و یه بار نشد من بدون اینکه خیس بشم براش آب بیارم، زندگی خوبی داشتیم و فارغ از غصه نفس می کشیدیم تا اینکه آخرین شب فصل بهار طراوت زندگی مو با خودش برد.از اون روز تا حالا دنیای من خراب خراب شده و تو همین ویرونه دوباره دلبستگی رو شروع کردم، دلبستن به ادمایی که رفتن هر کدومشون این خرابه رو خراب تر می کنه چیزی برام نمونده جز اینکه

باید گذاشت و گذشت

یارب نگاه کس به کسی آشنا نکن                                          گر می کنی کرم کن و از هم جدا نکن