روزی که نفسم از خونه بیرون رفت وتا شب برنگشت دیگه تو دنیا یه نقطه سفید ندیدم و وقتی شب بهم گفتن که بردنش اوین اونقدر تو همون سیاهی دست و پا زدم تا بتونم دوباره ببینمش و به خونه برش گردونم.

قبلا اصلا دلم نمی خواست بگم دنیا بده و همیشه می گفتم چند نفر بدن و بدی رو رواج می دن اما حالا نمی خوام به کسی نسبت بدی بدم چون اگه این کار و بکنم آدمای خوب به شماره می افتن.                               الان مثل اون روزا می خوام تنها باشم و نمی خوام از کسی کمک بگیرم و نمی خوام کسی دست رد به سینه ام بزنه.

   " بابا جون دوست دارم "

در دیده به جای خواب آب است مرا                                       زیرا که به دیدنش شتاب است مرا

گویند بخواب تا به خوابش بینی                                           ای بیخبران چه جای خواب است مرا!