من همانم كه شروعش كردي

نكند دل بكني 

دل ندهي 

بي سر و سامان بشوم

مهم نيست كه  ادمها هيچ وقت قد ارزوهاتون نيستند

اما خيلي مهمه كه خودشون و به سطح توقعاتتون نزديك كنند 

سعي كنند محبوب مطلوب باشند 

و هيچ وقت سرد نشن

كه اين سرد شدن شروع مردن و بي روح شدن زندگيست 

تو روابط ادمها 

مهمترين چيز انتظاريه كه از هم داريم و 

رفتاري كه دوست داريم ازشون ببينيم 

خلاصه همه چيز بستگي به خودمون داره

چون اگه يكي و خيلي باد كردي يا خيلي بهش 

تكيه كردي 

مي تركه

ميشكنه 

و اين شكستن در واقع حباب ارزوهاي ماست

پس بهتره واقع بين بود و به تكيه گاه اسمان ها و زمين تكيه كرد و بي توقع 

بهشت زمين و براي خود و ديگران ساخت 

كه لذت  خودساخته گي با هيچ چيزي برابر نيست

بعد از اين بي توقع دوست داشته باشيم 

و بي توقع مهر بورزيم كه اين نوع عاشقي ابديت رو يه همراه داره

ممنون از اوني كه بي توقع عاشقم شد و با رفتارش اجازه داد تا اوج ارزوهام سفر كنم و بهشون خيلي خيلي نزديك بشم

سعادت و لمس كنم و بفهمم كه 

دنيا هنوز قشنگياش و داره

يكيش من كنار تووووووو 

عاشقتم

 

عشق یعنی در میان صدهزاران مثنوی

بوی یک تک بیت ناگه مست و مدهوشت کند

دلمون زخم شد 

درد گرفت 

ملتهب شد 

درد مزمن شد 

عشق حسرت شد 

خدامون بزرگي كرد

زخمها خوب شد 

ريشه هاش گل دادن 

گل ها مرهم شدن و 

با عطرشون سرمستيم 

جوري كه انگار هيچ وقت دردي نداشتيم

و تا خدا خدايي مي كند عدلش زبانزد خاص و عام است

يا طبيب قلوب العارفين 

فقط پناه مان به پناه اسمانها و زمين است 

و ممنون تمام نعمتهاي داشته و نداشته 

كه عطاي خداوندي بسته به حكمت اوست...

دلخوشي امروزم اينه كه براي 

از دست رفتن چيزي غمگين نيستم چون خدا

بهترين ممكن رو سر راهم قرار داد و 

واقعا به حكمت و قدرت خداقانعم

شايد بعضي نعمتها تلافي روزها و شبهايي باشه 

كه فكر مي كردم هيچ وقت سحر نميشه 

و حتما كريم اگر عطا كند 

روح و دلي جلا دهد 

واقعا شكر و صد هزار شكر 

كه سلامت سر لوحه نعمتهاي ماست 

 

شکر درگاهت خدایا زان که جانم داده ای

نعمت افزون که بی حد است آنم دادهای

بـهـره مــنــدم کردی یارب از تمام نعمتت

بـاز بـنـمــودی بــرایـــم درب های رحمتت