دلم مثل کبوتر بی نشان است

رها در اسمان بی کران  است

دلم از بندها بی زار اما

به پیش چشمهایت ناتوان است

فکر نمی کردم دوباره بتونم دو بیتی بگم اما به عشق تو و به خاطر حرف های امروزمون شعر ( شور )زندگی احیا شد.

هنوز هم مثل روز اول وجودت یه حس خاص بهم می ده.

خیلی ناراحتم از این که اصلا حرفی برای گفتن نداشتیم و خوشحالم به خاطر اینکه خیلی چیزها گفتنی نیست و باید فقط درکشون کرد

ممنونم به خاطر تمام بخشندگیهات