خیال

دودش را فرو می بری

تا آتش دل را فرونشانی

با آتش به جنگ آتش می روی

گر می گیری

به گمانم خاموش می شوی

ساکت می مانی و التهاب را سرکوب می کنی

روزها می گذرند

و من

لحظه ها را با اضطراب می گذرانم

می ترسم

آتشفشان وجود تو آبستن انفجاری مهیب است.

عزیزم مواظب خودت باش