/* /*]]-->*/ طی نظر سنجی که چند پست قبل تر انجام شد، دوستان لطف کردند و نظرهای قابل تأملی و نوشتند که من از همه آنها تشکر می کنم. اولین نظر این بود که دین برنامه یک زندگی موفق است که اگر به آن عمل شود سعادت دنیا و اخرت را به همراه دارد که یه عده ضرورت برنامه زندگی موفق و نادیده می گیرن و در پاسخ می گن که انسان خود به خود در طی زندگی روشهای رسیدن به سعادت و خوشبختی و کشف می کنه که باید در جواب آنها گفت که دین به غیر از برنامه زندگی موفق شامل اعتقادات و بدیهیاتی است که در طی حیات نمی شود به انها دست یافت به طور مثال هیچ کس نمی تواند ادعای دیدن قیامت را داشته باشد و یا اینکه به پاداش اخروی رسیده باشد. نظر قابل تأمل دیگر این بود که مینیمم نقش دین در زندگی فانوسی است در دریا که هر وقت گم و تار شویم به ما کمک می کند.این تشبیه برای مینیمم نقش دین کامل و رسا بود اما تا حالا به ماکسیمم نقش دین فکر کردین!؟ نظر بعد این بود که ایمان واقعی و به دیدن تشبیه کردن و گفتن که انسانهایی که ایمان واقعی دارن چیزهای بیشتری و می بینن و واقعا همین طوره چرا که اونی که ایمان واقعی داره هیچ وقت به خاطر این زندگی زود گذر حقی و ضایع نمی کنه ، به کسی ظلم نمی کنه و گفتتن درجه بالای ایمان حضور مستمر خدا در زندگی است که شخص مومن همانند عاشقی است که همه کارها رو برای معشوق انجام می دهد. نظر بعد این بود که هر دینی بهتر از بی دینی است که اینجا به ضرورت دین و پایبند بودن پی می بریم. نظر بعد این بود که دین اگر به صورت احساس همیشگی حضور خدا در زندگی باشه واجبه اما تمام آدابش و نباید رعایت کنیم .حضور همیشگی خدا خیلی خوبه اما ررعایت نکردن تمام آداب بر می گرده به تعارض خواسته ها و باورها که غالباً خواسته بر باور غلبه کرده و به این نتیجه می رسیم که تمام آداب دین ضروری نیستند. مثال خیلی ساده ای که شاید همه ما با اون برخورد کردیم دروغ گویی است.همه ما باور داریم که دروغ گویی رفتار پسندیده ای نیست اما اغلب خواسته هامون بر باورها غلبه کرده و در زندگی دروغ می گیم.
و اخرین نظر این بود که دین برنامه زندگی بهتره و واقعا اگر به کل این برنامه عمل بشه به سعادت دنیوی و اخروی می رسیم و واقعاً اگر دروغ نگیم و حقوق دیگران را ضایع نکنیم و به خیلی از رفتارهای پسندیده عمل کنیم سعادتمند می شیم
http://i38.tinypic.com/2hx5a86.jpg