کاغذهامو که مرتب می کردم یه شماره تلفن غریبه فکرمو حسابی مشغول کرد.یه تیکه کاغذ بود که روش نوشته بود شهرام قاسمی و من هر چی فکر می کردم جایی برای این شخص تو زندگیم نمی دیدم تا اینکه یادم افتاد 7 سال پیش یه شب که ساعت 8 زنگ زده بودم آژانس بیاد که از خیابون شریعتی منو برسونه خونه این آقا پسر جوون شماره اش و رو این کاغذ نوشت و بهم داد و گفت اگه از من خوشت هم نیومد باید زنگ بزنی بهم بگی و من هم دقیقاً همین کار و کردم اما اون اصرار کرد که صبح بیاد و منو برسونه آموزشگاه و من هم اصلاً مخالفت نکردم. اون موقع هم خیلی یکدنده بودم و قبول نکردم جلو بنشینم و وقت پیاده شدن یواشکی یه 2 هزار تومنی براش گذاشتم و پیاده شدم، قبل از اینکه خیلی دور بشم گفت شب ساعت 8 میام.

دو روز همین طور گذشت و روز سوم که اومد دنبالم خیلی ناراحت بود و بجز یه احوالپرسی خشک دیگه چیزی نگفت و من هم سعی نکردم حرفی بزنم تا اینکه قبل از پیاده شدن گفت ببین خانوم کوچولو من اگه میام می رسونمت به خاطر این پول ها نیست اما من فکر می کردم اونقدر بزرگ شدی که این و بفهمی !

یادش بخیر خیلی آدم باحالی بود، اما من هم دست خودم نیست اون موقع که هیچ الان هم نمی تونم 2 روزه با کسی صمیمی بشم، اما قابل توجه بعضی ها باید بگم اگه صمیمی شدم دیگه هیچ وقت نمی تونم فراموششو ن کنم.

سیل دریا دیده هرگز بر نمی گردد به جوی                  نیست ممکن هر که مجنون شد دگر عاقل شود

/* /*]]-->*/ طی نظر سنجی که چند پست قبل تر انجام شد، دوستان لطف کردند و نظرهای قابل تأملی و نوشتند که من از همه آنها تشکر می کنم.                                                                                            اولین نظر این بود که دین برنامه یک زندگی موفق است که اگر به آن عمل شود سعادت دنیا و اخرت را به همراه دارد که یه عده ضرورت برنامه زندگی موفق و نادیده می گیرن و در پاسخ می گن که انسان خود به خود در طی زندگی روشهای رسیدن به سعادت و خوشبختی و کشف می کنه که باید در جواب آنها گفت که دین به غیر از برنامه زندگی موفق شامل اعتقادات و بدیهیاتی است که در طی حیات نمی شود به انها دست یافت به طور مثال هیچ کس نمی تواند ادعای دیدن قیامت را داشته باشد و یا اینکه به  پاداش اخروی رسیده باشد.                                                                                                                             نظر قابل تأمل دیگر این بود که مینیمم نقش دین در زندگی فانوسی است در دریا که هر وقت گم و تار شویم به ما کمک می کند.این تشبیه برای مینیمم نقش دین کامل و رسا بود اما تا حالا به ماکسیمم نقش دین فکر کردین!؟                                                                                                                           نظر بعد این بود که ایمان واقعی و به دیدن تشبیه کردن و گفتن که انسانهایی که ایمان واقعی دارن چیزهای بیشتری و می بینن و واقعا همین طوره چرا که اونی که ایمان واقعی داره هیچ وقت به خاطر این زندگی زود گذر حقی و ضایع نمی کنه ، به کسی ظلم نمی کنه و گفتتن درجه بالای ایمان حضور مستمر خدا در زندگی است که شخص مومن همانند عاشقی است که همه کارها رو برای معشوق انجام می دهد.                  نظر بعد این بود که هر دینی بهتر از بی دینی است که اینجا به ضرورت دین و پایبند بودن پی می بریم.        نظر بعد این بود که دین اگر به صورت احساس همیشگی حضور خدا در زندگی باشه واجبه اما تمام آدابش و نباید رعایت کنیم .حضور همیشگی خدا خیلی خوبه اما ررعایت نکردن تمام آداب بر می گرده به تعارض خواسته ها و باورها که غالباً خواسته بر باور غلبه کرده و به این نتیجه می رسیم که تمام آداب دین ضروری نیستند. مثال خیلی ساده ای که شاید همه ما با اون برخورد کردیم دروغ گویی است.همه ما باور داریم که دروغ  گویی رفتار پسندیده ای نیست اما اغلب خواسته هامون بر باورها غلبه کرده و در زندگی دروغ می گیم.                                                

    و اخرین نظر این بود که دین برنامه زندگی بهتره و واقعا اگر به کل این برنامه عمل بشه به سعادت دنیوی و اخروی می رسیم و واقعاً اگر دروغ نگیم و حقوق دیگران را ضایع نکنیم و به خیلی از رفتارهای پسندیده عمل کنیم سعادتمند می شیم                                                                           

محور دایره زندگی ام

         همچنان دورت خواهم چرخید

                و دیگر هیچ وقت تنهایی  را 

                               حس نخواهی کرد.

      

چند سالی است که تنها

       من و سایه

            درد دلها کردیم

                 حال امشب تو

                              بیا سایه

                                 من باش و

                                          نرو!

                                       

                                   

- عزیزم درسته که ما با هم زندگی می کنیم اما بیا به هم عادت نکنیم!

- آخه چرا ؟ تو که عزیزمی، نفسمی چرا باید همچین نظری داشته باشی؟

- خوب چون آدما همیشه تنها به دنیا میان، تنها زندگی می کنن و تنها می میرن.

- خوب ما هم به خاطر اینکه اینجوری نباشیم با هم هستیم.

- خانمی بیا به حرفم گوش کن!

- باشه گلم هر چی تو بگی.

.

.

.

.

.

- عزیزم میای بغلم!

- نه چون ما نباید به همدیگه عادت کنیم!!!!!!!!!

با دستهای تو

                نوشتم

 و با دستهای تو کمک کردم

     و اینک

     دستهایت را

   برای دعا کردن

                           کم دارم

که تو

             بهترین

                      خلق خدایی

و عزیز ترین

                            محبوب

سلام

قبل از اینکه وبلاگم یک ساله بشه دوست دارم از همه دوستان خوب و عزیزم تشکر کنم چرا که خواندن آنها  مطالب و نوشته های این صفحه رو ارزشمند می کرد و حالا بعد از مرور 11 ماه دوست دارم از تک تک  دوستان درباره دین و نقش اون در زندگی سوال کنم.و اینکه آیا می توان مسائل زندگی را کشف کرد و ایا ما در طول زندگی به دین نیازمندیم؟

خواهش می کنم نظرات خودتون و خیلی دوستانه و صریح بنویسید.

                                                   متشکرم

آنگاه که مرا

    همچو سیگارت

                      افروختی

من زمزمه کردم

                     عشق

                              تو را

و تمام شدم

                  در رسیدن 

                                    به لبان

                                            تو.

من و تو

من

پیوسته

اضطراب

و اشتیاق

را

زمزمه

می کنم

و

تو

بی

تفاوت

از

این

حال

من

می گذری

و

در

تمام

کوتاهی هایت

دنیا

را

بزرگترین

مقصر

تعریف

می کنی.